Soms gebeuren er dingen waarvan je ooit alleen maar durfde te hopen dat ze werkelijkheid zouden worden. Dingen waarvan je denkt: stel je voor dat het ooit zover komt... En dan kijk je op een dag om je heen en besef je:
Het is zover.
Met een grote glimlach op mijn gezicht en ontzettend veel enthousiasme mag ik delen dat Kiek Op Herstel gaat samenwerken met Suzanne van der Toorn, mijn lieve oud-collega, met wie ik jarenlang met veel plezier heb samengewerkt.
Samen gaan we de workshop "Hoeveel draag jij Alleen?" verzorgen. Maar dat niet alleen. Ook gaan we samen de cursus "Werken met Eigen Ervaring" geven.
En wat vind ik dat bijzonder.
Als ik terugkijk op de weg die we hebben afgelegd, had ik nooit gedacht dat we op dit punt zouden uitkomen. Dat we hier nu zouden staan. Ieder met onze eigen ervaringen, lessen en ontwikkeling.
Juist die verschillende wegen komen nu samen in een samenwerking waar ik ontzettend blij van word. Voor mij voelt het alsof de cirkel op een prachtige manier rond is geworden.
Hier staan we dan.
Klaar om samen mooie dingen neer te zetten, elkaar te versterken en onze kennis, ervaring en enthousiasme in te zetten voor anderen.
Ik heb ontzettend veel zin in alles wat komen gaat en kijk uit naar alle mooie ontmoetingen, gesprekken en momenten die deze samenwerking gaat brengen.
En als ik daar even bij stilsta, voel ik vooral trots. Trots op Suzanne, Trots op jou, A en ja, misschien ook wel een beetje trots op mezelf. Trots op hoe ver we alle drie zijn gekomen. Op de stappen die we hebben gezet. Op wat we hebben overwonnen. Op de groei die we hebben doorgemaakt.
Kiek op Samenwerking. Kiek op Herstel. Kiek op Mogelijkheden.
En vooral: genieten van alles wat nog komen gaat.
Reactie plaatsen
Reacties