Voor de tweede keer in één maand is er ingebroken in het pand waar Kiek Op Herstel zat. De eerste keer bleef het “bij” een inbraak in het gebouw. De tweede keer… niet. Toen is er bij veel kantoortjes ingebroken. Ook bij Kiek. Er is wat gestolen. Materiaal. Dingen. Vervangbaar. Maar het ergste wat er is meegenomen, is iets wat je niet zomaar opnieuw koopt: mijn gevoel van veiligheid. En dat raakte meer dan ik had verwacht. Het raakte ook een oude laag. Een eerdere inbraak bij ons thuis, heel lang geleden. Dat gevoel ligt opgeslagen, wachtend tot het opnieuw aangeraakt wordt. Dat kantoor was mijn plekje. De plek waar Kiek Op Herstel is geboren. Waar ik met zorg, aandacht en vertrouwen mensen ontvang.